Pritja për premtimet

adminDhiata e Re, Krishtlindja 2018Leave a Comment

Dhe ja, në Jeruzalem ishte një njeri që quhej Simeon; Ky njeri ishte i drejtë dhe i përshpirtshëm dhe priste ngushëllimin e Izraelit; dhe Fryma e Shenjtë ishte mbi të. Dhe në mënyrë hyjnore atij i qe zbuluar nga Fryma e Shenjtë se nuk do të vdiste para se të kishte parë Krishtin e Zotit. Ai pra, i shtyrë nga Fryma, erdhi në tempull; dhe, si prindërit i prunë fëmijën Jezus për të bërë me të ato që përshkruan ligji, ai e mori në krah e bekoi Perëndinë duke thënë: “Tani, o Zot, lejo që shërbëtori yt të vdesë në paqe, sipas fjalës sate, sepse sytë e mi e panë shpëtimin tënd që ti e përgatite përpara gjithë popujve: dritën për të ndriçuar kombet dhe lavdinë e popullit tënd, Izraelit”. Luka 2:25-32

Kur u martua xhaxhai, më caktuan të shkoj krushk. Mezi kam fjetur nga gëzimi derisa erdhi dita, duke pritur rastin me padurim. Disa herë, pritja është më e ëmbël sesa përjetimi që kemi kur e marrim objektin e pritjes.

Profeti Isaia, kishte përmendur premtimin e Zotit për ardhjen e një fëmije, 700 vite përpara ngjarjes së Krishtlindjes. Tani jemi në kohën kur lindi Mesia. Si një skenë teatri, na hapet perdja edhe jemi te skena e lindjes së Jezusit. Perëndia vetë merr formën e një fëmije për të na shfaqur vetveten. Një shpresë që kemi pritur, e cila tani është e mishëruar. Një shpresë që gjendet në prehrin e një nëne. Perëndia na ka vizituar përmes një foshnje, përmes një qëllimi, për të na dhënë dashuri dhe falje.

Një nga çmimet e Akademisë Oscar që e preferoj, është çmimi për aktorin ose aktoren më të mirë jo protagonist. Një aktor që dëshmon për ngjarjen e madhe, pa dalë vetë shumë në skenë. Në Krishtlindje, ngjarja e madhe ishte skena me Jezusin. Të gjithë ishin mbledhur aty: barinjtë, ylli, dijetarët, engjëjt.

Por Zoti ju kishte dhënë një rol jo protagonist dy personazheve të tjerë, Simeonit dhe Ana. Çfarë roli kanë ata? Të dy ishin të devotshëm, mbanin gjallë shpresën e Izraelit. Njëri priste ngushëllimin për Izraelin, tjera priste çlirimin e Iraelit. Të dy prisnin prisnin përmbushjen e profecive, përmbushjen e ligjit të Dhiates së vjetër, prisnin Shpëtimtarin, Mesian.

Dhe ja më në fund, Mesia si foshnje, ju shfaqet përpara në tempull.

Simeoni dhe Ana ishin në pritje. Kishin marrë premtimin që nuk do të vdisnin pa parë Mesian me sytë e tyre. Të dy kishin pritur me shpresë…

Një studim thotë se njerëzit kalojnë shumë kohë në pritje. Presim 4 vite në makinë, duke shkuar diku. 25 vite presim në gjumë për t’u zgjuar. Çdo njeri pret për diçka. Ndonjëherë pritja kërkon shumë durim, ndonjëherë kërkon shumë punë.

Simeoni ndoshta është afër vdekjes. Ndërsa Ana ka pritur për 84 vite. Më në fund Zoti ka dëgjuar lutjen e tyre. Historitë e tyre janë shembuj të njerëzve që kanë jetuar në pritje, me shpresën e premtimit të Perëndisë. Në fund kjo pritje u përmbush.

A njihni sot ndonjë person të tillë, të ngjashëm me Simeonin dhe Anën? Njerëz që kanë këtë përkushtim ndaj Perëndisë? Ndonjëherë mërzitemi për 5 minuta që nuk shkojnë ashtu siç duhet, kurse ata presin pa u ankuar, pa u mërzitur, me gëzimin në premtimin e Zotit. Shembuj të mahnitshëm që duhet t’i ndjekim.

Mua më sfidojnë të shikoj veten, edhe të pyes: Si duket jeta ime në pritje? Si reflektohet përkushtimi im ndaj Perëndisë, duke ndjekur shembullin e tyre?

Kjo është thirrja për ne edhe për këtë Krishtlindje. Të jemi njerëz me besim, që presim përmbushjen e premtimeve të Perëndisë për ne. Simeoni vetë e parashikoi momentin kur bebja Jezus, do të rritej për t’u sakrifikuar për ne. Ai parashikoi edhe që disa do ta besojnë Mesia e do ta ndjekin, disa do ta refuzojnë. Në fund të historisë me Jezusin, sa ishte në tokë, gjithçka është e qartë: kushdo që beson te Jezusi do të ketë jetë të përjetshme… Nuk mund të kemi përjetësi me Perëndinë, pa besuar atë që besoi Simeoni dhe Ana…
Por për ne, sfida reale, në këtë pikë të historisë, është nëse po presim me besim përmbushjen e premtimeve të Perëndisë. A po presim me durim, shpresën e premtimit, se Ai që erdhi njëherë si foshnje, do të kthehet prapë si mbret? A jemi duke pritur me besim ardhjen e Tij të dytë?
Gëzuar Krishtlindjen!
Rreth Autorit
mm

Genci Novaku

Genci Novaku ka mbaruar studimet në Universitetin Politeknik të Tiranës, në degën Inxhinieri Elektronike. Punon prej 13 vitesh me Institutin "Jeta e Re", duke bërë të njohur Jezusin, përmes lëvizjes studentore të IJR-së në Tiranë dhe në Prishtinë. Miqësia me njerëzit dhe pasioni për topin e futbollit janë dëshirat e tij të mëdha. Është i martuar dhe ka katër fëmijë. Aktualisht drejton Burimet Njerëzore të IJR-së.

E mirepresim komentin tuaj...